Quiz o serialu Pierścienie Władzy

Co serial adaptuje z Drugiej Ery

Amazon nie miał praw do Silmarillionu ani do Niedokończonych opowieści, więc serial opiera się na Władcy Pierścieni i jego Dodatkach. Dają one szkielet Drugiej Ery: Saurona powracającego w pięknej postaci, elfich kowali z Eregionu pod wodzą Celebrimbora, wykucie pierścieni, rozkwit Númenoru i jego królową Míriel oraz Elendila i Isildura.

Z tej ramy serial bierze swój największy wątek — oszustwo Saurona wobec Celebrimbora. U Tolkiena Sauron przybywa do Eregionu jako Annatar, uczy kowali i pomaga stworzyć Siedem i Dziewięć, podczas gdy Trzy Celebrimbor wykuwa sam. Sezon 2 dramatyzuje tę historię własnymi scenami i dialogami. Nasza mapa pierścieni elfów, krasnoludów i śmiertelników przedstawia wersję Tolkiena pierścień po pierścieniu.

Gdzie serial wymyśla

Serial ściska tysiące lat w kilka, więc postacie, które u Tolkiena nigdy się nie spotkały, dzielą sceny. Galadriela poznaje Elendila i Isildura, Nieznajomy jest czarodziejem w Drugiej Erze, a Balrog budzi się pod Khazad-dûm całe epoki przed tym, jak u Tolkiena krasnoludy niepokoją go w Trzeciej Erze.

Kilka głównych postaci jest nowych: Arondir, Bronwyn, Theo, Nori i Poppy, Nieznajomy oraz Adar. Inne zostały rozbudowane daleko poza jedno czy dwa zdania, jak Durin IV i jego żona Disa. Mithril jako motyw powstania pierścieni, Halbrand jako przebranie i narodziny Mordoru w zalanym wulkanie to pomysły samego serialu. Nic z tego nie czyni serialu złym jako dramatu, ale nie jest to dowód na to, co napisał Tolkien. Największą zmianą jest chronologia. U Tolkiena Pierścienie powstają około roku 1500–1600 Drugiej Ery, Númenor upada w roku 3319, a Ostatni Sojusz walczy z Sauronem u samego jej schyłku. Serial mieści te odległe o całe epoki wydarzenia w jednym życiu swoich śmiertelnych bohaterów, tak że Isildur, Galadriela i Elrond od pierwszych odcinków dzielą jedną historię, a śmiertelna obsada dożywa jej całej. Nasze teksty o Adarze i Nieznajomym przyglądają się z bliska dwóm z tych wymysłów.

Elficki, który słychać na ekranie

Elfowie mówią oboma głównymi językami elfickimi Tolkiena. Sindarin, szaroelficki Śródziemia, to codzienna mowa Lindonu i Eregionu, a quenya, wysokoelficki Valinoru, pojawia się w bardziej oficjalnych i uroczystych chwilach. Konsultantem językowym jest Carl F. Hostetter, językoznawca zajmujący się Tolkienem; David Salo, który pisał elficki do filmów Petera Jacksona, nie bierze w tym udziału.

Najłatwiej zacząć od nazw. *Eregion* to w sindarinie „Kraina Ostrokrzewu”, dlatego ludzie nazywali go Hollin, a *mithril* to po sindarińsku „prawdziwe srebro”. Niektóre słowa na ekranie to czysty Tolkien. *Adar* to zwykłe sindarińskie słowo oznaczające ojca, a *Annatar* to imię, które sam Tolkien nadał przebranemu Sauronowi. Dłuższe kwestie są rekonstruowane z rdzeni Tolkiena, bo nie zostawił on pełnej gramatyki. Nasz przewodnik po elfickim w Pierścieniach Władzy omawia dialogi, a nasz tłumacz pozwala samemu wypróbować krótkie frazy w quenyi i sindarinie.

Wątki, sezon po sezonie

Sezon 1 prowadzi kilka wątków naraz. Galadriela, która nie chce porzucić polowania na Saurona, zostaje wyratowana na morzu razem z Halbrandem i trafia do Númenoru, gdzie królowa Míriel w końcu prowadzi wyprawę do Ziem Południowych. Tam leśny elf Arondir i uzdrowicielka Bronwyn próbują chronić mieszkańców wiosek przed orkami Adara. Dalej na północy Elrond udaje się do Khazad-dûm po kuźnię dla Celebrimbora i dowiaduje się, że krasnoludy znalazły mithril, a Harfootka Nori zaprzyjaźnia się z Nieznajomym, który spadł z nieba w płonącym meteorze.

Sezon 2 poszerza mapę. Sauron, teraz jako Annatar, urabia Celebrimbora w Eregionie, aż powstają Siedem i Dziewięć. W Khazad-dûm król Durin III pod wpływem swojego pierścienia staje się twardy i chciwy, a jego syn próbuje utrzymać królestwo w całości. W Númenorze walka między królową Míriel a Pharazônem kończy się przejęciem korony przez Pharazôna. Nieznajomy wędruje na wschód do Rhûnu, spotyka Toma Bombadila i staje naprzeciw Mrocznego Czarodzieja, a armia Adara oblega Eregion.

Pod koniec sezonu 2 Eregion upada, Sauron ma pierścienie, których chciał dla krasnoludów i ludzi, a Nieznajomy wybrał swoje imię. W chronologii Tolkiena upadek Eregionu przypada na rok 1697 Drugiej Ery, niemal sto lat po wykuciu Jedynego Pierścienia; serial przestawia te wydarzenia, by utrzymać swoje postacie razem na ekranie.

Zwracaj uwagę na szczegóły

Wiele najlepszych ciekawostek kryje się w drobiazgach. Wędrowne życie Harfootów, krasnoludy nasłuchujące kamienia, pociemniały liść na drzewie w Lindonie i same tytuły odcinków, takie jak „Udûn” i „Eldest” (Najstarszy), odsyłają do imion i nazw Tolkiena. Udûn to piekło Morgotha; Najstarszy to określenie, którym Tom Bombadil nazywa sam siebie w Drużynie Pierścienia.

Jeśli jakieś pytanie sprawi ci kłopot, obejrzyj ponownie finał sezonu 1 i finał sezonu 2. Większość punktów zwrotnych serialu, od zdemaskowania Halbranda po wybór imienia przez Nieznajomego, przypada na te dwa odcinki.

Dobrym nawykiem podczas oglądania jest prowadzenie dwóch list: tego, co pochodzi z Dodatków do Władcy Pierścieni, i tego, co dodali scenarzyści. Pierwsza lista jest krótka, ale solidna: Annatar, Celebrimbor i Eregion, Siedem i Dziewięć, Míriel, Pharazôn, Elendil i Isildur, Gil-galad i Elrond. Druga jest długa i to z niej pochodzi większość fabularnych niespodzianek. Wiedza, co jest czym, ułatwia śledzenie serialu, a potem lekturę Tolkiena.