Skip to content
← Wszystkie artykuły

Orkowie i gobliny Śródziemia — pochodzenie, imiona i Czarna Mowa

17 min czytania3208 słówAutor: Tengwar Editorial Team, redaktor naczelny

Read this article in English →

Szybka odpowiedź: U Tolkiena orkowie i gobliny to ten sam lud. Hobbit mówi głównie "goblin", Władca Pierścieni głównie "ork", a Tolkien traktował "goblin" jako angielski odpowiednik słowa "ork". Silmarillion przekazuje elficką wiarę, że Melkor wyhodował pierwszych orków z pochwyconych, torturowanych Elfów, choć Tolkien później w tę opowieść zwątpił. Elfowie nazywali ich orch (liczba mnoga yrch) w sindarinie, orco w quenyi i Glamhoth, "wrzeszcząca horda".

Orkowie są w Śródziemiu wszędzie. Napadają na Drużynę w Morii, niosą Merry'ego i Pippina przez Rohan i zapełniają armie Mordoru i Isengardu. A jednak Tolkien włożył więcej wysiłku w rozważania o orkach niż o prawie jakimkolwiek innym stworzeniu własnego pomysłu: skąd się wzięli, czy mieli dusze i czy można ich odkupić. Odpowiedź zmieniała się przez dziesięciolecia szkiców.

Ten przewodnik obejmuje cały obraz. Wyjaśnia, dlaczego te same stworzenia w jednej książce nazywają się goblinami, a w następnej orkami, przechodzi przez spór o pochodzenie w pismach samego Tolkiena, oprowadza po wielkich twierdzach orków od Morii po Górę Gundabad, oddziela wiedzę z książek od dodatków wyłącznie filmowych i kończy się poświadczonymi elfickimi słowami na orka, z ich znaczeniem i wymową.

To część naszej serii o rasach Śródziemia. Jeśli interesuje cię głównie język, przejdź do sekcji o orkach po elficku albo od razu zacznij darmowy kurs elfickiego.


Ork czy goblin: czy jest różnica?

Krótka odpowiedź brzmi: nie. Tolkien napisał Hobbita (1937) jako opowieść dla dzieci i sięgnął po znane angielskie słowo "goblin". We Władcy Pierścieni (1954–55) używał niemal wszędzie słowa "ork", ale nie wymyślił nowej rasy. Wielki Goblin z Hobbita i orkowie z Morii należą do tego samego ludu.

Tolkien powiedział to wprost. Dodatek F do Władcy Pierścieni wyjaśnia, że "ork" to forma nazwy zaczerpnięta z języka Rohanu, którą oddał starożytnym angielskim słowem. W samej narracji oba słowa się nakładają. Postacie we Władcy Pierścieni wciąż od czasu do czasu mówią o "goblinach", a Hobbit kilka razy używa słowa "ork", na przykład w nazwie Orcrist, "Rozłupywacz Goblinów", miecza Thorina.

Dlaczego słowo się zmieniło?

Wyróżniają się dwa powody.

  1. Ton. "Goblin" należał do baśni, a gobliny George'a MacDonalda z The Princess and the Goblin to oczywisty przodek. Gdy świat Tolkiena stawał się mroczniejszy i poważniejszy, potrzebował słowa bez skojarzeń z dziecięcym pokojem.
  2. Język. Tolkien wolał imiona z historią. Ork pojawia się w staroangielskich glosach jako określenie demona lub ogra (jak orcneas w Beowulfie), więc pasował do rohirrimskiej warstwy jego prozy, którą zawsze oddawał staroangielskim. Zauważył też, że brzmienie jest bliskie elfickim słowom na to samo stworzenie, dzięki czemu pożyczka wydawała się naturalna wewnątrz opowieści.

Skąd wzięła się idea "goblinów jako małych orków"

Wiele późniejszych gier i powieści oddziela gobliny jako mniejszych, słabszych kuzynów orków. Zalążek tego podziału jest u Tolkiena, bo jego orkowie różnią się wzrostem. Mniejsze rody, takie jak snaga z Mordoru, kontrastują z wielkimi Uruk-hai, a gobliny z Hobbita są często na tyle małe, by śmigać po tunelach. Ale Tolkien nigdy nie uczynił wielkości linią podziału między dwoma imionami. Oba słowa obejmują całą rozpiętość, od skulonego tropiciela po kapitana Barad-dûr. Czytając Tolkiena, traktuj "goblina" i "orka" jako synonimy, a różnicę wzrostu jako sprawę rodu.


Skąd wzięli się orkowie? Spór o pochodzenie

"Mae govannen" — want to actually speak Elvish?

Try It Free →

Niewiele pytań wygenerowało w twórczości Tolkiena tyle szkiców. Napięcie jest teologiczne. W jego świecie tylko Eru Ilúvatar, Jedyny, może stwarzać życie z własną wolą. Melkor, pierwszy Mroczny Władca, potrafi wypaczać i naśmiewać się, ale nie potrafi tworzyć. Skąd więc wzięła się cała rasa złych, mówiących, rozmnażających się stworzeń?

Odpowiedź Silmarillionu: wypaczeni Elfowie

Wydany Silmarillion (1977), zredagowany przez Christophera Tolkiena, podaje najbardziej znaną odpowiedź w rozdziale "Of the Coming of the Elves". Przekazuje on, w co wierzyli mędrcy wśród Eldarów: że w pierwszych wiekach, zanim Elfowie zostali wezwani do Valinoru, słudzy Melkora pochwycili część świeżo przebudzonych Elfów, zawlekli ich do jego twierdzy Utumno i powolnym okrucieństwem wyhodowali z nich rasę orków.

Tekst przedstawia to jako elficką wiarę, nie pewność. Ta sama myśl odbija się we Władcy Pierścieni, gdzie Drzewiec mówi Merry'emu i Pippinowi, że trolle stworzono na szyderczą parodię Entów, tak jak orków na parodię Elfów (Dwie wieże, "Drzewiec"). To tłumaczy najgłębszą grozę orków z punktu widzenia Elfów. Nie są po prostu wrogami; mogą być zrujnowaną wersją własnych krewnych Elfów. Więcej o Elfach i ich rozdzieleniu przeczytasz w naszym przewodniku po Elfach Śródziemia.

Późniejsze wątpliwości Tolkiena

Tolkien nie zachował spokoju wobec tej odpowiedzi. W esejach pisanych głównie pod koniec lat pięćdziesiątych i opublikowanych w Morgoth's Ring (tom 10 The History of Middle-earth), zwłaszcza w części, którą Christopher Tolkien zatytułował "Myths Transformed", wypróbował kilka alternatyw:

  • Orkowie z Ludzi. Ludzie obudzili się później niż Elfowie, a Tolkien rozważał, że Morgoth mógł wypaczyć Ludzi, co rozwiązałoby problem czasu: Elfowie w Utumno przed Wielką Wędrówką zostawiają zbyt mało czasu na wyrośnięcie armii orków.
  • Orkowie ze zwierząt. Rozważał, że orkowie mogą być zwierzętami obdarzonymi szyderczym naśladownictwem mowy, bez prawdziwej woli. Wycofał się z tego, bo jego orkowie wyraźnie rozmawiają, knują i kłócą się jak ludzie.
  • Orkowie z duchami w środku. Zasugerował, że niektórzy z wielkich dowódców orków mogą być pomniejszymi Majarami, upadłymi duchami, które przyjęły postać orków, podczas gdy szeregowi byli stworzeniami hodowanymi.
  • Pochodzenie mieszane. Późne notatki dopuszczają, że kilka z tych źródeł mogło być prawdziwych jednocześnie i że orkowie mogli krzyżować się z Ludźmi, co wiąże z mroczną nitką krzyżowania Sarumana w Isengardzie.

Tolkien nigdy nie opublikował ostatecznego werdyktu. Uczciwe podsumowanie brzmi: Silmarillion podaje tradycyjną elficką wiarę, a sam Tolkien zostawił pytanie otwarte.

Czy orkowie mają dusze?

To moralna strona tej samej zagadki. Jeśli orkowie są dziećmi Ilúvatara, które zostały wypaczone, to mają dusze i z natury nie są nie do odkupienia. W listach i późnych esejach Tolkien traktował to poważnie. Opisywał orków jako moralnie zepsutych, ale nie chciał pisać rasy złej z definicji, którą można zabijać bez żadnego moralnego ciężaru. Książki pokazują to w drobnych szczegółach. Orkowie narzekają na swoich oficerów, boją się kary, mają poczucie sprawiedliwości, które stosują tylko do siebie, a w podsłuchanej rozmowie Shagrata i Gorbaga w Powrocie króla nawet marzą o ucieczce i prowadzeniu własnego interesu. To rozpoznawalnie ludzie i właśnie dlatego są tak niepokojący.


Gobliny Gór Mglistych

Gobliny z Hobbita mieszkają w Górach Mglistych, długim paśmie oddzielającym Eriador od Doliny Anduiny. Ich tunele przez stulecia czyniły przełęcze niebezpiecznymi.

Goblinowo i Wielki Goblin

W rozdziale 4 Hobbita, "Over Hill and Under Hill", drużyna Thorina szuka schronienia w jaskini w pobliżu Wysokiej Przełęczy. Gobliny otwierają szczelinę w głębi, chwytają krasnoludów i Bilba i wloką ich w dół do Goblinowa. Ich władca, Wielki Goblin, rozpoznaje Orcrist i wpada we wściekłość, bo ten miecz zabił wielu goblinów za dni Gondolinu. Gandalf zabija go Glamdringiem, "Młotem na Wrogów", a drużyna ucieka. Bilbo gubi się w ciemności, przez co trafia nad jezioro Golluma. To spotkanie i następujący po nim pojedynek na zagadki opisuje nasz przewodnik po grze w zagadki z Hobbita.

Gobliny Tolkiena w tym rozdziale pokazują jego wczesny, baśniowy dotyk: śpiewają szydercze piosenki, budują sprytne maszyny i uwielbiają koła i wybuchy. Nawet tu jednak zaznacza, że nienawidzą wszystkich, zwłaszcza uporządkowanych i zamożnych.

Golfimbul i Bitwa na Zielonych Polach

Sam pierwszy rozdział Hobbita zawiera żart z prawdziwą historią w tle. Przodek Bilba, Bandobras "Ryczybyk" Took, zdzielił goblińskiego króla Golfimbula w głowę w Bitwie na Zielonych Polach, a głowa wpadła do królicej nory, co, jak mówi narrator, dało początek grze w golfa. Sama bitwa, goblińska wyprawa na Północną Ćwiartkę Shire'u w roku 2747 Trzeciej Ery, pojawia się w kronice Shire'u w Dodatku B.

Góra Gundabad

Na północnym krańcu Gór Mglistych stoi Góra Gundabad. W krasnoludzkiej tradycji było to miejsce, gdzie przebudził się Durin Nieśmiertelny, więc zajęcie jej przez orków było głęboką zniewagą dla Ludu Durina. Orkowie, którzy maszerowali do Bitwy Pięciu Armii, zebrali się z Gundabadu i innych północnych twierdz. Dlaczego krasnoludom tak zależało na tych salach, przeczytasz w naszym przewodniku po Krasnoludach Śródziemia.


Orkowie z Morii

Moria, zwana przez krasnoludy Khazad-dûm, była największym krasnoludzkim królestwem Śródziemia, dopóki krasnoludy nie obudziły w Trzeciej Erze Balroga i nie uciekły. Orkowie wprowadzili się do pustych sal.

Azog i Wojna Krasnoludów z Orkami

Dodatek A do Władcy Pierścieni opowiada tę historię. Thrór, wygnany Król pod Górą, wszedł samotnie do Morii i został zamordowany przez orczego wodza Azoga, który okaleczył jego ciało i wyciął na nim własne imię. Krasnoludy odpowiedziały latami wojny, zakończonej Bitwą w Dolinie Azanulbizaru w Dolinie Dimrill, przed Wschodnią Bramą Morii, w roku 2799 Trzeciej Ery. Tam Dáin Żelazna Stopa, jeszcze młody, zabił Azoga. Krasnoludy wygrały, ale za taką cenę, że nie odzyskały Morii, częściowo dlatego, że Dáin wyczuł Balroga wciąż czekającego w głębi. Nasz przewodnik po khuzdulu omawia krasnoludzkie nazwy stojące za tymi miejscami.

Bolg i Bitwa Pięciu Armii

Syn Azoga, Bolg, dowodził goblinami i wilkami w Bitwie Pięciu Armii na końcu Hobbita. Zabił go Beorn na polu bitwy. Wilki walczące u boku goblinów to Wargowie, sojusz opisany w naszym przewodniku po wargach i wilkach Śródziemia.

Drużyna w Morii

Gdy Drużyna wchodzi do Morii w Drużynie Pierścienia, orkowie są z powrotem w pełnej sile. Kolonia Balina została wymordowana, Księga Mazarbulu kończy się umierającym bazgrołem, a drużyna walczy z orkami i jaskiniowym trollem w Komnacie Mazarbulu. Ogromny orczy wódz dźga Froda, którego życie ratuje kolczuga z mithrilu. Potem orkowie ustępują czemuś gorszemu, Balrogowi zwanemu Zgubą Durina, którego historię opowiada nasz wpis o Balrogach Śródziemia. Jaskiniowy troll należy znów do innego ludu, opisanego w Trollach Śródziemia.


Orkowie we Władcy Pierścieni

Władca Pierścieni daje orkom więcej osobowości niż jakiekolwiek inne dzieło Tolkiena. Kilku z nich ma imiona i głosy.

Orkowie, którzy porywają Merry'ego i Pippina

W Dwóch wieżach mieszany oddział niesie pojmanych hobbitów przez Rohan. Składa się z trzech frakcji, które sobie nie ufają:

  • Uglúk i Uruk-hai z Isengardu, którzy służą Sarumanowi i nazywają siebie walczącymi Uruk-hai.
  • Grishnákh i orkowie z Mordoru, którzy mają własne rozkazy z Barad-dûr i podejrzewają, że hobbici niosą Pierścień.
  • Północni orkowie z Morii, którzy chcą zemsty za swoich zabitych.

Ich kłótnie pozwalają hobbitom uciec do Fangornu, gdy atakują Jeźdźcy Rohanu. Pełną historię rasy Sarumana znajdziesz w wyjaśnieniu Uruk-hai. Sami Jeźdźcy należą do Ludzi Śródziemia.

Shagrat i Gorbag w Cirith Ungol

W Powrocie króla i na końcu Dwóch wież Sam podsłuchuje Shagrata, kapitana Wieży Cirith Ungol, i Gorbaga z Minas Morgul. Ich rozmowa pokazuje orczą społeczność od środka: niechęć do Nazgûli, strach przed Okiem, pogardę dla własnych przełożonych i chciwość. Ich dwie kompanie później biją się o mithrilową kolczugę Froda i prawie się wzajemnie wyniszczają, co pozwala Samowi uratować Froda. Strach orków przed ich panami łączy się z naszym przewodnikiem po Nazgûlach i Upiorach Pierścienia.

Światło słońca i Uruk-hai

Zwykli orkowie nie lubią słońca i słabo walczą za dnia. Jedną z cech Uruk-hai, według Dodatku F, było to, że znosili słońce. To była realna przewaga wojskowa i czyniła nowsze rody Sarumana i Saurona groźniejszymi niż stare plemiona goblinów.


Jakim językiem mówią orkowie?

Dodatek F daje jasną odpowiedź. Orkowie nie mieli wspólnego języka. Słudzy Morgotha zabrali słowa z innych języków i je wypaczyli, a każde plemię wykształciło własny dialekt, więc różne plemiona ledwo się rozumiały. W Trzeciej Erze używały między plemionami prymitywnej formy westronu, Wspólnej Mowy. Dlatego orkowie w Rohanie kłócą się w westronie, który hobbici potrafią zrozumieć.

Sauron stworzył Czarną Mowę w Mrocznych Latach, mając nadzieję, że stanie się językiem wszystkich jego sług. To nigdy w pełni się nie stało. Po jego pierwszym upadku Czarna Mowa została zapomniana poza Nazgûlami, ale zdegradowana forma przetrwała wśród żołnierzy Barad-dûr i ich kapitanów. Tolkien zapisał tylko niewielką liczbę prawdziwych słów Czarnej Mowy. Wśród nich są uruk, używane dla wielkich orków-żołnierzy, snaga, "niewolnik", używane dla pomniejszych orków, i ghâsh, "ogień". Przekleństwa Grishnákha i Uglúka w Dwóch wieżach zawierają też kilka nieprzetłumaczonych orczych słów.

Najdłuższym pojedynczym tekstem w Czarnej Mowie jest napis na Pierścieniu, rozłożony słowo po słowie w naszym wpisie o napisie na Jedynym Pierścieniu. Pełną listę poświadczonych słów Czarnej Mowy i orczych oraz informację, które "orcze" słowa w sieci to wymysły fanów, znajdziesz w Słowa Czarnej Mowy: każde poświadczone słowo. Tengwar nie uczy Czarnej Mowy jako kursu; korpus jest zdecydowanie za mały, by uczyć się go jak języka. Uczy za to elfickiego, języka, którym Wolne Ludy nazywały orków i ich przeklinały.


Orkowie po elficku

Elfowie znali orków dłużej niż ktokolwiek i mieli dla nich kilka słów. Każde słowo poniżej jest poświadczone w pismach Tolkiena i figuruje w naszych danych słownikowych elfickiego, z podanym znaczeniem.

SłowoJęzykZnaczenieWymowa
OrchSindarinOrkORKH, z ch jak w szkockim loch
YrchSindarinOrkowie (liczba mnoga od orch)ÜRKH, z y jak niemieckie ü
OrcoQuenyaOrkOR-ko
UrcoQuenyaStraszydło, orkOOR-ko
GlamhothSindarin"Wrzeszcząca horda", nazwa orkówGLAM-hoth, th jak w angielskim thin
GlamSindarinZgiełk, wrzawa, pomieszany wrzask zwierzątGLAM
HothSindarinZastęp, hordaHOTH

Yrch!

Sindarińska liczba mnoga to najsłynniejsza forma. W Drużynie Pierścienia, gdy kompania jest blisko Lothlórien, a pod drzewami przechodzi oddział orków, Elfowie syczą ostrzeżenie Yrch!, "Orkowie!". To ładny przykład sindarińskiej zmiany brzmieniowej: samogłoska o w orch zmienia się w y w liczbie mnogiej yrch, według tego samego wzorca co w innych sindarińskich liczbach mnogich. Ta zmiana samogłoski, zwana i-afekcją, to jedna z pierwszych rzeczy, na które trafia uczący się sindarinu, a nasz wpis o quenyi i sindarinie wyjaśnia, dlaczego sindarińskie liczby mnogie wyglądają tak inaczej niż quenyjskie.

Glamhoth, wrzeszcząca horda

Glamhoth to złożenie. Glam oznacza "zgiełk, wrzawę", pomieszany ryk zwierząt, a hoth oznacza "zastęp, hordę". Razem tworzą pogardliwą nazwę orków jako bezmyślnego, wrzeszczącego tłumu. Wiele mówi o tym, jak Elfowie ich widzieli: nie jako naród, lecz jako hałas.

Orco i urco

W quenyi, wysokoelfickim języku, zwykłe słowo to orco. Quenya zachowuje też urco, glosowane "straszydło, ork", co wskazuje na starsze znaczenie mglistej grozy w ciemności, czegoś, czego bali się najwcześniejsi Elfowie, zanim wiedzieli, co porywa ich lud. To pasuje do opowieści Silmarillionu o Elfach znikających z brzegów Cuiviénen.

Jeśli chcesz sam sprawdzić te słowa, nasz słownik elfickiego z popularnymi słowami i tłumacz z angielskiego na elficki pokazują, jak quenya i sindarin traktują inne słowa tego rodzaju. A jeśli chcesz zobaczyć, jak Yrch lub twoje własne imię wygląda w elfickim piśmie, wypróbuj generator imion w Tengwar albo narysuj litery ręcznie w Tengwar Scribe.


Książka a film: orkowie na ekranie

Filmy Petera Jacksona ożywiły orków za pomocą protez i efektów cyfrowych i zmieniły kilka rzeczy. Poniższe elementy są wyłącznie filmowe:

  • Azog żywy w filmach o Hobbicie (tylko film). W książkach Azog zginął w Azanulbizarze w roku 2799 Trzeciej Ery, na długo przed podróżą Bilba. Filmy zostawiają go przy życiu jako "Bladego Orka" ścigającego Thorina, a Bolga robią jego porucznikiem.
  • Lurtz (tylko film). Kapitan Uruk-hai, który zabija Boromira w filmie Drużyna Pierścienia, nie istnieje w książkach. Zobacz nasz wpis Uruk-hai wyjaśnieni.
  • Uruk-hai wyhodowani z błota (tylko film). Film pokazuje Uruków Sarumana rodzących się w dołach pod Isengardem. Książki tylko sugerują, że Saruman ich hodował, być może krzyżując orków z Ludźmi.
  • Gothmog jako zdeformowany ork (przedstawienie filmowe). W książce Powrót króla Gothmog jest porucznikiem Minas Morgul i Tolkien nigdy nie mówi, kim jest. Film czyni go orkiem. Nie ma on związku z Balrogiem Gothmogiem z Pierwszej Ery.
  • Wygląd Goblinowa. Wielki Goblin z filmów, ogromny, nabrzmiały król, to wizualny wymysł. W książce jest po prostu opisany jako duży, z dużą głową.

Filmy trzymają się książek w podstawowych ideach: orkowie jako wypaczony lud, ich nienawiść do światła słonecznego, frakcje Isengardu i Mordoru oraz bitwa w Morii. Inne różnice między książką a ekranem w filmach o Hobbicie znajdziesz w elfickim z filmów o Hobbicie, Thranduilu i Tauriel.


Orkowie w Pierwszej Erze

Orkowie walczyli we wszystkich wielkich wojnach Silmarillionu. Pierwsze orcze napaści uderzyły w Beleriand przed wzejściem Księżyca, a Elfowie Sindarowie pod wodzą Thingola musieli z nimi walczyć przy niewielkim ostrzeżeniu. W Dagor Bragollach, Bitwie Nagłego Płomienia, hordy orków wylały się z Angbandu za ogniem i smokami, a Beleriand został opanowany. Orkowie trzymali przełęcze w opowieści o Túrinie i zanieśli wojnę do ukrytego miasta Gondolin. Ostatnia walka Glorfindela z Balrogiem na górskiej ścieżce wiodącej z Gondolinu odbywa się, gdy orkowie nękają uciekających ocalałych. Smoki, które prowadziły te ataki, mają swój rozdział w naszym przewodniku po Smokach Śródziemia.

Ta długa historia ma znaczenie dla języka. Sindarińskie słowa na orków pochodzą od ludu, który walczył z nimi przez stulecia z bliska, dlatego słownictwo jest tak bogate w pogardę: słowo na orka, liczba mnoga wykrzykiwana jako ostrzeżenie i nazwa oznaczająca "wrzeszczącą hordę".


Dlaczego orkowie wciąż mają znaczenie

Orkowie stali się wzorcem dla całego gatunku. Gry, powieści i systemy fabularne pożyczyły to słowo i nadały mu nowe znaczenia, często jako niezrozumianemu ludowi wojowników. Wersja Tolkiena jest mroczniejsza i bardziej niepokojąca. Jego orkowie są przerażający, bo są nam bliscy: plotkują, narzekają na oficerów, naśmiewają się z siebie nawzajem i dbają o własną skórę. Długie wątpliwości Tolkiena co do ich pochodzenia są częścią tego obrazu. Chciał świata, w którym nawet wróg stawia trudne pytania moralne.

Dla czytelnika uczącego się elfickiego orkowie to także wejście w język. Tolkien budował elfickie słowa na rzeczy, które Elfowie kochali, i na te, których się bali, a słowa na orków należą do najbardziej wyrazistych. Poznanie orch, yrch i Glamhoth pokazuje w jednym małym, łatwym do zapamiętania zestawie sindarińskie liczby mnogie, złożenia i zmiany brzmieniowe.


Ludzie pytają także

Czy orkowie i gobliny to to samo w Hobbicie?

Tak. Hobbit mówi głównie "goblin", ale Tolkien później potwierdził, że to ten sam lud, który we Władcy Pierścieni nazwał orkami. Wielki Goblin jest orczym wodzem.

Czy orkowie byli kiedyś Elfami?

Silmarillion przekazuje, że mędrcy wśród Eldarów tak wierzyli: Melkor pochwycił wczesnych Elfów i wyhodował z nich orków. Tolkien później zakwestionował to w esejach opublikowanych w Morgoth's Ring i nigdy nie zdecydował się na jedną odpowiedź.

Co znaczy "Yrch"?

Yrch to sindarińska liczba mnoga od orch, "ork", więc znaczy "orkowie". Elfowie używają go jako okrzyku ostrzegawczego w Drużynie Pierścienia.

Czy orkowie mogą wychodzić na słońce?

Zwykli orkowie nienawidzą światła słonecznego i są przez nie osłabiani. Uruk-hai wyhodowani przez Sarumana i Saurona potrafili je znosić, co Dodatek F wymienia jako jedną z ich cech.


Naucz się języka, którego Elfowie używali o orkach

Elfowie mieli słowo na wszystko, co spotkali, od gwiazd po Glamhoth. Jeśli chcesz czytać te słowa w językach samego Tolkiena, zacznij od darmowej nauki elfickiego: wszystkie 39 lekcji quenyi i sindarinu bez opłat, z dźwiękiem, quizami i powtórkami w odstępach. Dla szerszego kontekstu nasz kompletny przewodnik po elfickich językach Tolkiena i wpis o tym, jakim językiem mówią elfy we Władcy Pierścieni, to dobre miejsca na początek.


Powiązane artykuły

Najczęstsze pytania

Czy orkowie i gobliny to u Tolkiena to samo?

Tak. Tolkien używał słowa "goblin" w Hobbicie i "ork" we Władcy Pierścieni na określenie tego samego ludu. W Dodatku F do Władcy Pierścieni traktuje "goblin" jako angielski odpowiednik słowa "ork", a obie książki nazywają te same stworzenia jednym lub drugim imieniem. Niektórzy czytelnicy uważają gobliny za mniejszy rodzaj orków, ale to późniejsza konwencja fantasy, a nie reguła Tolkiena.

Skąd wzięli się orkowie w legendarium Tolkiena?

Wydany Silmarillion mówi, że najmądrzejsi z Eldarów wierzyli, iż Melkor w najdawniejszych czasach pochwycił Elfów i powolnym okrucieństwem wypaczył ich w orków. Tolkien nigdy nie był w pełni zadowolony z tej odpowiedzi. Późne eseje opublikowane w Morgoth's Ring badają inne pomysły, w tym orków wyhodowanych z Ludzi, ze zwierząt albo częściowo z pomniejszych duchów, i nigdy nie rozstrzygnął tej kwestii.

Jakie jest elfickie słowo na orka?

W sindarinie ork to orch, liczba mnoga yrch, a Elfowie z Lothlórien ostrzegają przed nimi okrzykiem "Yrch!" w Drużynie Pierścienia. W quenyi słowo to brzmi orco; quenya zna też urco, "straszydło, ork". Zbiorowa sindarińska nazwa Glamhoth, "wrzeszcząca horda", utworzona od glam "zgiełk, wrzawa" i hoth "zastęp, horda", to kolejne elfickie określenie orków.

Kim były gobliny z Morii i Gór Mglistych?

Były to plemiona orków, które zajmowały tunele pod Górami Mglistymi. Wielki Goblin rządził Goblinowem nad Wysoką Przełęczą w Hobbicie, a Azog władał Morią, dopóki nie zginął w bitwie w Dolinie Azanulbizaru (Dodatek A). Jego syn Bolg dowodził goblinami w Bitwie Pięciu Armii.

Jakim językiem mówią orkowie?

Według Dodatku F orkowie nie mieli wspólnego języka. Każde plemię mówiło wynaturzonym dialektem, a różne plemiona porozumiewały się prymitywną formą westronu. Czarna Mowa Saurona przetrwała wśród żołnierzy Barad-dûr w zdegradowanej postaci, a kilka jej słów, takich jak uruk i snaga, pojawia się we Władcy Pierścieni.

Learn Elvish Free

39 free Elvish lessons, an AI tutor, and spaced repetition review — no credit card required.

POBIERZ APLIKACJĘ TENGWAR

10 darmowych lekcji, korepetytor AI i powtórki offline zawsze pod ręką

Download on theApp StoreGET IT ONGoogle Play